Het was een gure ochtend op het Casper van Dijkpark, de gevoelstemperatuur lag echter nog lager door de nervositeit bij deze bijzondere wedstrijd. Langzaamaan stroomden de supportersscharen van KVS en Refleks het terrein op. De spanning was op de gezichten te lezen, zowel bij spelers als supporters. Een spanning die we slechts eerder zagen bij de bekende finales in ’74, ’78, ’88 en 2010. KVS E1 kon als eerste KVS-team een kampioenschap in de wacht slepen. Refleks moest vandaag hoe dan ook alle zeilen bijzetten om nog aanspraak te kunnen maken op de titel. Daarvoor hadden ze in hun laatste twee wedstrijden grote stappen gezet. Het midweekse duel tegen Futura E1 werd knap gewonnen en ook ONDO was geen partij. Ze stonden nu tegenover KVS E1, waarvan ze eerder 10-2 thuis hadden verloren. De vraag was of dit een incident was of dat de E1 van KVS toch echt een maatje te groot is voor dit Refleks.
KVS E1 voelde de druk, onder meer door de aanwezigheid van de voorzitter van KVS bij deze wedstrijd, die zijn gebruikelijk kritische gezicht had opgezet als masker voor de met de supporters gedeelde geestdrift. De trainersstaf, Annemieke, Daimy en Romy, hadden met het team enkele scrum-sessies doorlopen en het bestuur van KVS had ook budget vrijgemaakt voor de mental-coaching. Ook de supportersvereniging kon ternauwernood omgaan met deze situatie. Nathalie kon de taak van het maken van filmpjes van de wedstrijd niet aan en Arie de Jager, aan wie deze opdracht vervolgens werd gedelegeerd, raakte in een zware strijd verwikkeld met de filmfunctie van zijn telefoon. De ouders van Emma leek het beter om deze wedstrijd niet aanwezig te zijn, om zoveel mogelijk druk bij Emma weg te nemen.
Aan het inspelen was echter al op te merken dat KVS E1 de druk en spanning in de ogen keek en slechts teruglachte.
KVS E1 kwam – zoals verwacht – goed uit de startblokken en Refleks trachtte met fysiek spel de E1 af te stoppen. De scheidsrechter greep al snel in en kende in korte tijd twee strafworpen toe aan de E1: Sem scoorde met een onderhandse Panenka de 1-0 en uit de tweede scoorde Emma droog 2-0. Na een mooie snelle aanval maakte Roan de 3-0.
Ondanks deze riante voorsprong waren Annemieke, Daimy en Romy er nog niet gerust op. In het vervolg begon Iris zich meer te bemoeien met het spel, een rol die zij neemt op het moment dat er een snufje felheid bij moet komen: een tikje hier, een duwtje daar en de ballen uitzetten. Om de boel weer op gang te krijgen en Refleks weer terug te dringen, bracht ze Emma in stelling die op de haar bekende wijze en in alle eenvoud de 4-0 liet optekenen. Om Refleks te breken maakte ze na een knappe uitbraak zelf de 5-0. Toegegeven zij dat Refleks partij bleef bieden en de 5-1 kwam dan ook niet onverdiend. Een momentje van onachtzaamheid werd goed benut. Het is ook enige moment tijdens deze wedstrijd waarop de schrijver dezes een frons ontwaarde op het gezicht van Annemieke.
Ik hoor de lezer denken: hoe ging het in de tussentijd met Arie de Jager en het filmen? Steeds beter! Een van de mooiste filmpjes is wel hoe Iris haar directe tegenstander tracht voorbij te gaan bij een doorloopbal door een samenwerking aan te gaan met de zwaartekracht. Tevens liet Arie blijken dat hij kan filmen én Sanne instrueren. Na een schitterende 6-1 van Hannah, begon de Sanne-show, die haar lengte en vermetel in de strijd gooide: ze leidde de E1 naar 7, 8, 9-1, uiteraard mede dankzij lichtvoetig en snel spel van de E1 uit de in de eerder verslagen genoemde ‘Scheveningse school’ van Annemieke. Het publiek begon vervolgens te roepen om een tiende punt. Uit duizenden kelen scandeerde men: ‘Tien! tien! tien!’ Emma stoorde zich zo aan deze herrie dat ze snel de 10-1 maakte. Helaas voor Emma begon het publiek te scanderen: ‘Elf! elf! elf!’ Sem pakte deze adhortatie op en scoorde de 11-1. Het laatste woord was aan Refleks en de wedstrijd eindigde zo in een 11-2 overwinning.
KVS E1 heeft een schitterend kampioenschap binnengehaald als eerste team van KVS. Er volgt nog een laatste wedstrijd tegen ONDO, welke uiteraard niet zal worden verzaakt. Het doel van de E1 is niet alleen het kampioenschap, maar nu ook het ongeslagen kampioenschap. Tegelijkertijd kijken we als supporters reikhalzend uit naar de zaalcompetitie! Op naar de overwinning bij ONDO in ‘s-Gravenzande!
Het technisch hart