Graag had de schrjiver dezes een Ruysdael-achtige setting geschetst, maar zoals de oplettende lezer uit het vorige verslag over de wedstrijd tegen Fortuna Delta al had vernomen, zijn we aanbeland in de zaalperiode. De eerste wedstrijd van de zaalcompetitie was de wedstrijd uit tegen het ‘s-Gravenzande ONDO, toevalligerwijs ook de club waartegen KVS E1 zijn laatste veldcompetitiewedstrijd had gespeeld. Bij gebrek aan een sporthal in ‘s-Gravenzande zelf is ONDO aangewezen op de Hoekstee in Hoek van Holland, een exclave van de gemeente Rotterdam.
Bij binnenkomst werd KVS E1 begroet door een shanty-koor, waarvan de mannen bijzonder veel overeenkomsten vertoonden met de bezongen Jan, Piet, Joris en Corneel.  Nadat we met veel jolijt Arie de Jager zagen trachten de deur van sportzaal open te krijgen zonder gebruik van de daartoe ingestelde knop, kon de wedstrijd al snel een aanvang nemen. De laatste tactische mededelingen werden uitgewisseld door een fanatiek ogende Annemieke, die ONDO E3 ook aan haar zegeketting wilde rijgen.
De steriele sporthalverlichting kuste de belijnde sportvloer van De Hoekstee, Emma maakt oogcontact met haar directe tegenstander, Iris deelt al voor het eerste balcontact het eerste tikje uit aan ‘haar meisje’, Sem zoekt vrije ruimte en Roan wacht op het instemmende knikje van Annemiek; het leken wel beelden in scene gezet door Sergio Leone zelf….
ONDO had echter een spion naar het trainingskamp van Annemieke, Daimy en Romy gestuurd, want ONDO liet meteen na de eerste onderschepping goed en verzorgd korfbal zien.  Voor de E1 het wist, stond ze 1-0 achter. Emma bleek echter niet zo snel van haar a propos en wist kort erna de 1-1 te maken. ONDO beschikt echter over een heel goed meisje dat zich overal doorheen wist te wurmen, nadat ze de 1-0 had gemaakt, was het ook een koud kunstje voor haar om de voorsprong weer te geven aan haar team en vervolgens weg te lopen naar 4-1. Gezegd moet worden dat het meisje van ONDO een paar spectaculaire punten maakte. KVS E1 raakt echter niet zo snel van de wijs en toont mentale veerkracht. Daarnaast werd de wedstrijd behoorlijk fysiek, maar de scheids liet toch veel toe. Zo scoorde Roan nadat Sem ruimte had gecreëerd door enkele ONDO-spelers om te kegelen. Kort daarna was er een onderschepping onder de eigen korf en een counter, waaruit Roan de 4-3 maakte. Vlak voor rust werd via een snelle combinatie tussen Iris, Emma en Roan Sem vrij gespeeld en van relatief korte afstand mist Sem vrijwel nooit. Zo was de 4-1 achterstand alweer teruggebracht naar 4-4.
In het vervolg begon de Hannah-show: na wederom een schitterende combinatie maakte ze de 4-5; onverwacht werd een strafworp toegekend en Hannah maakte er koelbloedig 4-6 van en kort daarna ook 4-7. Daarna volgde het mooiste punt van de wedstrijd en die was van ONDO. Een jongetje dat ook veruit het beste was bij ONDO E4 tijdens de najaarscompetitie, liet ook bij ONDO E3 zijn klasse zien en schoot vanaf eigen helft in de korf. Even was het stil in Hoek van Holland… Enigszins overdondert door de bovennatuurlijke schoonheid van het doelpunt was de E1 even uit het veld geslagen en zette ONDO ook nog de 7-7 op het scorebord. zo vlak voor rust. De wedstrijd begon meer en meer op een echte thriller te lijken… Saskia Noort maakte waarschijnlijk aantekeningen ergens achterin de zaal.
In het derde kwart liet KVS E1 van zich spreken en ook Annemieke begon zich langs de lijn iets meer te laten gelden. De schrijver dezes kon, evenals de overige ouders van de E1, niet goed horen wat Annemieke zei, niet alleen omdat we vanuit de kantine enigszins waren afgeschermd van het rumoer in de zaal, maar ook omdat de plaatselijke doedelzakvereniging begon te oefenen. Wel zagen we Sanne al snel na aanvang van het derde kwart de 7-8 en 7-9 optekenen, maar zoals het deze wedstrijd betaamde, volgde ONDO weer met de 8-9 en 9-9. Beide teams begonnen wat defensiever en bedachtzamer te spelen. Het tempo was tijdens de eerste twee kwarten moordend geweest. De ploegen waren duidelijk aan het temporiseren.
Het zag ernaar uit dat het in het vierde kwart moest gebeuren. Over meerdere schijven bracht Roan de score op 9-10, maar ONDO deed meteen wat terug: 10-10. Met een paar vage handgebaren, tikjes op de neus en oorlel van Annemieke werd een voor het publiek onbekend signaal afgegeven, maar voor de E1 was het kennelijk het teken om nog één keer gas te geven. Na een paar snelle passes langszij scoorde Sem de 10-11. ONDO zat stuk en kon alleen nog maar fysiek verdedigen, waardoor de scheidsrechter niet anders kon dan kort na elkaar twee strafworpen te geven: Sem stapte op en met een schitterende panenka-worp maakte hij de 10-12 en onder dezelfde druk maakte hij ook de 10-13!
De buit is binnen, na een lastige en zware partij. Voor ouders en trainer-coach zijn dit wedstrijden die de relatie met je kind onder druk kunnen zetten, maar waar je toch samen sterker uitkomt!
Op naar de eerste wedstrijd in De Blinkerd!
Het technisch hart.