De zon verwarmde vanachter een dik wolkendek langzaam aan het dak van sporthal De Blinkerd. De laatste druppels dauw verdampten op de ramen van het imposante en markante gebouw in Scheveningen dat in de verte iets weg zou hebben gehad van het verdwenen mausoleum van Alexander de Grote, de aartsvader van menig Scheveninger. In de verte klonk het gekrijs van meeuwen, nabij De Blinkerd dansten de winterspreeuwen hun gebruikelijke figuren in de Scheveningse ochtendgloren en speelden de honden vrolijk op het Campus KVS-ius, waarlangs ouders, spelers en kinderen, wandelend en fietsend, fier en strijdbaar zich togen naar de arena.
Ook ouders en spelers van KVS E1 betraden de sporthal, want vandaag stond Weidevogels E1 op het programma. De kloeke schaar van Annemieke, Daimy en Romy had goede hoop op een positief resultaat. De laatste wedstrijd was met 10-13 gewonnen van een sterk ONDO, afgelopen zaterdag was de E1 vrij en is er de afgelopen twee weken goed getraind. Bovendien had Weidevogels een behoorlijk pak slaag gekregen van Valto E1 door met 13-1 te verliezen. Wellicht dat ze in het begin van een negatieve spiraal zijn gekomen…
De wedstrijd gaf een ander beeld dan gehoopt, bij aanvang ook van de Weidevogels. De schrijver dezes herkende het tempo in het spel uit lang vervlogen tijden dat hij zelf op het veld stond bij HVV VOGEL (Voor Ons Genoegen En Lust), nadat hij enkele uren ervoor nog de megabedrijven Anheuser-Busch InBev en Heineken had gesponsord. Weidevogels kwam na enkele missers op 0-1 voorsprong. De comeback was nog best knap van KVS, want na enkele mooie aanvallen, zoals gebruikelijk volgens de Scheveningse school van Annemieke over meerdere schijven, brachten Roan en Hannah de voorsprong naar KVS. Weidevogels bood goed partij en bracht de stand daarna alweer snel op 2-2.
Het volgende kwart liet een ander Weidevogels zien. Ze begonnen sneller te spelen en zagen dat KVS moeite had met het tempo. Al snel brachten zij de stand op 2-3, maar Sem, begiftigd met een mooi afstandsschot, bracht vanaf bijna eigen helft de stand naar 3-3. Weidevogels was duidelijk niet onder de indruk en bij de eerste de beste aanval werd de stand weer naar 3-4 gebracht. Sem kreeg het weer op zijn heupen en herstelde naar 4-4, maar duidelijk was dat Weidevogels hun huiswerk goed hadden gedaan en begonnen iets meer aan te zetten, terwijl KVS veel kansen miste. Vlak voor rust bracht Weidevogels de stand op 4-5.
Het fluitsignaal voor de aanvang van het derde kwart was nog maar net door ons gehoororgaan verwerkt of Weidevogels gaf KVS E1 een les in effectiviteit: 4-6. Het totaalkorfbal van KVS leidde tot een spervuur op de korf van Weidevogels, maar veel ging over; tegen de korf; erin, maar ook weer uit; of een doelpoging die verdedigd werd. Desondanks wist Roan toch nog de 5-6 te laten noteren. Het spelbeeld veranderde niet, maar door vol op de aanval te gaan, werd een ander belangrijk onderdeel van het spel vergeten: verdedigen. Zo liep Weidevogels na enkele mislukte pogingen van KVS uit in grofweg 5 aanvallen naar 5-9. Sem deed wederom weer iets magisch met de bal en beperkte het verschil voor het vierde kwart tot 6-9.
Het laatste kwart was echter volledig in handen van Weidevogels. In de liveblog van Arie de Jager sprak hij van een gedoofd vuur en daarmee sloeg hij de spijker op zijn kop. Het ontbrak overigens niet aan weerstand en goed korfbal, maar in het laatste kwart liet Weidevogels zien dat zij ook het spel kunnen dicteren. Ondanks enkele goede uitbraken van KVS, kon er geen vuist gemaakt meer worden en werd de eindstand gebracht 6-13.
Ondanks deze uitslag kijkt het technisch hart met tevredenheid terug op de wedstrijd. Weidevogels was een maatje te groot, maar toch kon de E1 bij het begin goed meekomen en liet bij vlagen goed korfbal zien! Op naar Nieuwerkerk!

Het technisch hart