Op het programma van de E1 stond een belangrijke wedstrijd tegen Weidevogels. Winst betekent voorlopig nog aanhaken bij de top in de poule – en een hypothetische kans op het kampioenschap – en verlies betekent met een aan zeker grenzende waarschijnlijkheid tot het einde van de zaalcompetitie vertoeven in het purgatorium dat middenmoot heet.
De poule van de E1 kent een erg sterk deelnemersveld. Valto E1 staat fier bovenaan en heeft alles gewonnen. Zij voelen de hete adem van ODO E2 in hun nek, zij het met drie punten achterstand. Weidevogels heeft evenveel punten als ODO, maar heeft een wedstrijd meer gespeeld. Daarna komt KVS met twee punten achterstand, maar met een wedstrijd minder gespeeld dan Weidevogels. De teams van Maassluis E1, Nieuwerkerk E3 en ONDO E3 spelen geen rol van betekenis.
Het thuisduel tussen beide teams ging lange tijd goed op, al leek Weidevogels wel veel scherper te zijn. Tot 5-6 kon KVS meekomen, maar daarna nam Weidevogels afstand en won het duel uiteindelijk met 6-13 in de Blinkerd. Naast het blijven aanhaken in de competitie maakte ook een zeker revanchegevoel zich meester van de kloeke schaar van Annemiek, die na de overwinning op laagvlieger ONDO weer wat lucht had gekregen.
Nadat er wat verwarring was over welke hal nu precies gespeeld werd (binnen een afstand van 200 meter zijn er twee waar Weidevogels de zaalwedstrijden speelt) leek het erop dat Weidevogels psychologisch in het voordeel was. Weidevogels kwam dan ook al snel op 1-0. Het werd ook wel duidelijk dat deze wedstrijd zou worden beslist op afstandsschoten, want beide teams gaven verdedigend weinig toe. Een overtreding zorgde voor een strafworp die door Roan werd benut. Na leuk golvend korfbal werd Roan in stelling gebracht en scoorde netjes de 1-2 binnen. Het tweede kwart vertoont hetzelfde speelbeeld. Een wedstrijd met mooie schoten, soms ietwat te opportunistisch, maar door het sterkte verdedigen van beide partijen werd men daartoe genoodzaakt.
Na rust nam Weidevogels toch wat meer initiatief en beschikt ook over een dame die de bal er vanaf de equator in kan gooien met een bijzondere, maar effectieve techniek. Ondanks het sterke verdedigen van KVS weet de tegenstander rustig weg te lopen  tot 4-2. De veerkracht van KVS is echter ongeëvenaard: met de felheid van Iris, het gogme van Emma, de souplesse van Hannah, het scherpe vizier van Sanne, de sterke passing van Roan en de scoringsdrift van Sem weet KVS toch aan te haken. Sem scoort de 4-3 uit een mooie aanval over meerdere schijven, nadat al enkele pogingen tegen of net over de korf gingen. Zoals het cliché al aangeeft, scoor je die kansen, dan heb je een heel andere wedstrijd…
Door het meer aanvallende spel van KVS ontstaan ruimtes, waardoor Weidevogels weliswaar moeizaam toch tot 6-3 weet te komen, maar dan komt toch Sem weer in beeld en  hij strijdt tot 6-4. Weidevogels weet nog één keer te counteren na een mooie, doch mislukte aanval van KVS. Kort voor het einde scoort Roan nog de 7-5.
Het was leuke wedstrijd om te zien met goed korfbal en mooie kansen. Helaas speelt bij korfbal, zoals bij veel sporten, ook het element geluk een belangrijke rol. Deze was in de afronding niet geheel aan de zijde van KVS, daar waar Weidevogels ze achterstevoren van aanzienlijke afstanden wel zou hebben gescoord. Op naar de twee wedstrijden tegen Valto en de wedstrijd tegen ODO! Wellicht dat de E1 in die wedstrijden nog voor een verrassing kan zorgen en de uitkomst van het kampioenschap kan beïnvloeden!
Het technisch hart